Polski
luk1997r
2021-06-11 14:03:09
List do patronki naszej szkoły o Królowej Jadwidze
Odpowiedź
werr98
2021-06-11 19:25:18

       Jej osobowość poznajemy poprzez pryzmat urzędowych akt, rachunków, wystawianych przez kancelarię królowej dokumentów, podpisywanej przez Jadwigę, ale nie przez nią koncypowanej korespondencji dyplomatycznej, panegirycznych notatek kronikarskich. Dużo informacji dostarcza Kronika Jana Długosza, wyrażającego się o Jadwidze , a nawet czcią, głoszącego kult jej świątobliwości, ale dynastii Jagiellońskiej nieprzychylnego, a przy tym nie zawsze dokładnie poinformowało, piszącego kilkadziesiąt lat po śmierci Jadwigi. Autentyczną postać królowej przesłaniają więc różne tendencje polityczne i hagiograficzne, co nie sprzyja poznaniu jej prawdziwego oblicza. Nie ulega wątpliwości, że była to postać niepospolita, kobieta wyrażająca się nie tylko urodą i wzrostem (w 1949r. grób jej otwarto ponownie i przeprowadzono naukowe badania, według nich była wysokiego wzrostu 175-182cm, miała pełne uzębienie i rudawe włosy, jej piękność zgodnie sławili wszyscy współcześni), ale przede wszystkim intelektem i charakterem.      W polskiej tradycji historycznej Jadwiga zajmuje poczesne miejsce jako jedyna kobieta - król na tronie polskim i jako władczyni dobrze zasłużona dla Kraju, który był jej drugą ojczyzną, chociaż i po ojcu, i po matce spokrewniona była z polskimi Piastami. Po śmierci Ludwika Węgierskiego Węgrzy ogłosili królową córkę Elżbiety, Marię. Polacy zaprosili na swój tron Jadwigę, jednak nie godzili się na Wilhelma jako małżonka. Małopolscy panowie nie zgodzili się na kontynuację unii personalnej z Węgrami, ani na regencję Zygmunta Luksemburskiego, męża Marii.    Data urodzin jest nieznana, nie odnotowano jej w żadnym dokumencie.    Po długich badaniach historycy na podstawie różnych pośrednich przesłanek i żmudnych dociekań ustalili, że Jadwiga urodziła się w końcu 1373 roku lub na początku roku następnego, najprawdopodobniej 28 lutego 1374.    Osobowość Jadwigi ukształtowało wychowanie na dworze węgierskim, który był jednym z najznakomitszych dworów ówczesnej Europy. Andegawenowie węgierscy wywodzili się z Francji i Włoch. Karol Robert i Ludwik Wielki, dziad i ojciec Jadwigi byli świetnymi władcami. Przenikała na Węgry kultura włoska, rozwija się kultura rodzima.    Wilhelm nie zrezygnował z nadziei na uzyskanie polskiego tronu. Powołując się na prawo małżeńskie przy poparciu Władysława Opolczyka zdołał wejść do Krakowa. Nie wpuszczono go na zamek, gdzie mieszkała Jadwiga, ale pozostał w pobliżu zamku, w domu Gniewosza z Dalewic. Jednak w tym czasie prowadzono pertraktacje z wielkim księciem litewskim Jagiełłą. Panowie małopolscy dążyli do ślubu Jagiełły z Jadwigą, mając na względzie chrzest Litwy, wspólne walki z Krzyżakami.    14 lipca 1385 roku w Krewie poselstwo panów małopolskich zawarło układ z Jagiełłą, który zobowiązał się przyjąć chrzest w obrządku rzymsko-katolickim wraz z całym ludem litewskim, a całe księstwo z podwładnymi mu księstwami ruskimi wcielić do polskiej Korony. e, królowa wyrwała topór jednemu ze straży i zaczęła rąbać bramę. Bezskutecznie.    18 lutego Odbył się ślub Władysława Jagiełły z Jadwigą w katedrze krakowskiej.    4 marca 1386 r. ukoronowano Jagiełłę na króla Polski.    8 marca 1387 - Jadwiga na czele wojsk polskich wjechała do Lwowa, przyłączając tym samym Ruś Halicką do Polski. 1389 roku Wilhelm w Rzymie próbował unieważnić małżeństwo Jagiełły z Jadwigą. Bonifacy IX jednak wysłał list do Jagiełły, w którym nazywa go "drogim klejnotem Kościoła".    Jadwiga starała się realizować ideał życia Kontenplacyjno-czynnego. Było to zgodne z duchem epoki, w której żyła. Długosz tak pisał:

Dodaj swoją odpowiedź